دزدي در کودکان کمتر از 4و 5 ساله نسبتا نادر است. اما از هنگامي که مفهوم مالکيت و همچنين مفهوم من و تو يعني جدايي شخص از ديگري براي کودک معنا مي‌يابد دزدي نيز تدريجا بوجود مي‌آيد و به لحاظ شرايط محيطي ممکن است تقويت يا خاموش گردد.

دزدي انواع مختلفي دارد اين انواع عبارتند از :1- دزدي هوشيارانه 2- دزدي احمقانه 3- دزدي انتخابي 4- دزدي بي قيد و شرط 5- دزدي تنها يا دسته جمعي و...

اگر چه دزدي مسئله اي اجتماعي است ولي مطالعات انجام شده درباره علت و انگيزه آن ناقص است. کودکان و نوجواناني که به علت دزدي به مراجع قانوني سپرده مي‌شوند ساليانه از ده ها هزارنفر تجاوز مي‌کنند. متاسفانه هنوز جامعه نپذريفته است کودکي که دزدي مي‌کند به جاي آن که توسط پليس ومحاکم غذايي تنبيه شود بايد به وسيله روانپزشک مورد معاينه و معالجه قرار گيرد. افراد جامعه و حتي والدين کودکي که دزدي کرده است هميشه منتظر اعلام محکوميت او از طرف دادگاه تبيه و پرداخت جريمه هستند بدون آنکه به علت و انگيزه دزدي توجه کنند.افراد باهوش معمولا اشيا مورد نياز خود را سرقت مي‌کنند و دزدي اين افراد غالبا آشکار نمي شود؛ در حال دزدي کودکان عقب افتاده به علت عدم رشد کافي هوش خيلي زود آشکار مي‌گردد، حتي نوع شي سرقت شده در افراد باهوش و کودک عقب مانده تفاوت دارد.