یادگیری و آموزش به کمک کامپیوتر ( چند رسانه ای)

فناوری اطلاعات و ارتباطات به عنوان مجموعه ای متفاوت از ابزارها و منابع فناوری که می تواند برای برقراری ارتباط، ایجاد ، انتشار، ذخیره کردن و مدیریت اطلاعات مورد استفاده قرار گیرد. این نوع فناوری ها شامل کامپیوتر، اینترنت، فناوری های پخش برنامه (رادیو و تلویزیون) و تلفن می باشد (فتاحیان، 1383). این باور مورد تأکید است که به کارگیری این فناوریها می تواند موجب ایجاد و پرورش مهارتهای اساسی و عادی (مانند حرکت موس) تکنیکها (مانند ویرایش متن)، مفاهیم بنیادی ( مانند وب سایت)، فرآیندها (مانند یافتن اطلاعات) و افزایش منظم مهارتها و دانش گردد(کنول[1]، 2004)، فناوری اطلاعات فرصت بی سابقه ای را برای کشورهای در حال توسعه برای افزودن و گسترش سیستمهای آموزشی، ارتقای برنامه ریزی و اجرای سیاستها و گسترش دامنه فرصتها و خلاقیت ارائه می دهد. چرا که فناوری های ارتباطی دسترسی به دانش را از طریقه هایی که قبلاً غیر قابل تصور بوده است، تسهیل می نماید. گسترش دسترسی، ارتقاء بازده، افزایش کیفیت یادگیری، افزایش کیفیت تدریس، افزایش موقعیت های موجود برای یادگیری مادام العمر و ارائه آموزش الکترونیک در محیط کار از مواردی است که به وسیله فناوری ها ارائه شده اند. علاوه بر این ، فناوریهای اطلاعات و ارتباطات به منزله ابزاری انگیزشی برای جلب و حفظ توجه به آموزش، عمل
می کند. با کمک فناوری اطلاعات و ارتباطات می توان مطالب را با سطوح افراد مختلف سازگار و روند آموزش را با روند پیشرفت فرد همخوان نمود(شهباز و دیگران، 1385).

فاوا، ابزاری انتقالی است که اگر به طرز صحیح به کار رود، می تواند ابتکار، نوآوری و خلاقیت را در محیط آموزشی دانش آموز – محور ارتقاء و انگیزه یادگیری را افزایش دهد. فناوری هایی مانند ویدئو ، تلویزیون و نرم افزارهای چند رسانه ای که متن، صدا و تصاویر متحرک را ادعام کرده اند، می توانند برای ایجاد مضمونی معتبر که دانش آموز را در فرآیند آموزش دخالت می دهد، به کار روند. البته امواج متقابل و ارتباطی رادیویی، افکت های صوتی ترانه ها، نمایشنامه ها، و دیگر رسوم و سنتهای اجرایی، برای وادار کردن دانش آموزان به گوش دادن و درگیر شدن بیشتر آنها در ارائه دروس به کار می روند، به نظر می رسد کامپیوترهای شبکه ای با اتصال به اینترنت از جمله موارد کاربرد فناوری هایی هستند که می توانند انگیزه فراگیران را با ادغام توانگری رسانه ها و تعامل دیگر فاوا می توانند موجب تسهیل فراگیری مهارت های پایه ای گردد. انتقال مهارت های پایه ای و مفاهیم که زیر بنای مهارت های فکری درجه بالاتر و خلاقیت هستند می توانند بوسیله فاوا به صورت شفاهی و عملی تسهیل شود. برنامه های آموزشی تلویزیون، ابزار تکرار و تقویت را برای تعلیم الفبا، اعداد، رنگ، اشکال و دیگر مفاهیم پایه ای به کار می برند. مضافاً کاربرد مناسب فاوا می تواند تغییر مکان را در مضمون و در روش آموزش تسریع کند. آموزش پشتیبانی شده فاوا اگر به خوبی طراحی و اجرا شود می تواند کسب دانش و مهارتهای مورد نیاز یادگیری مادام العمر دانش آموران را ارتقاء بخشد و به جای اینکه تنها به معلمان و دانش آموزان اجازه دهد تا آنچه را قبلاً انجام می داده اند، به طور بهتری اجرا کنند، راههای جدید تعلیم و تربیت را نیز فراهم کنند. این گونه راههای جدید تعلیم و تعلم وسیله ارائه تئوری های آموزش جدید یعنی انتقال از تعلیم تربیت معلم – محور به تعلیم و تربیت دانش آموز- محور را ایجاد می نماید. به علاوه، یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، یادگیری خلاق، یادگیری ارزشیابی کننده و .... مواردی از کیفیت آموزشی هستند که از طریق فاوا قابل دستیابی اند (قاسمی و مرزوقی، 1386). به نظر می رسد با ورود فاوا به قلمرو آموزش، شرایط برای حرکت به سوی یک جامعه اطلاعات – محور مهیا شده است. استفاده از خدمات و مزیت هایی مانند اینترنت، وب، پست الکترونیکی، کلاسهای مجازی، هوش مصنوعی، بولتن بورد، بخش چند رسانه ای، پیام رسانی فوری در آموزش و پرورش امکان پذیر شده است (سانتوس و رایت[2]، 2000).

ورود این امکانات در تعلیم وتربیت زمینه تغییر در روش های تربیتی را فراهم نموده است. در این باره جداول زیر به مقایسه برخی ویژگی های رویکرد تربیتی سنتی و رویکرد تربیتی جدید مبتنی بر فاوا پرداخته شده است.